Overzicht van Liam's tweede maand
De maand waarin ik niet meer afkolfde en Liam gewoon altijd flesjes poedermelk gaf.
De oneindige uren vrije tijd die ik daarmee dacht te winnen, gingen naadloos op in Liam's entertainment. Hij verandert elke week en het is dus telkens opnieuw zoeken naar wat hem deze keer interesseert en wat passé is. Hij leek deze maand véél bezig gehouden willen worden en weinig slapen, tot ik ontdekte dat huilen niet noodzakelijk verveling betekent. Meestal wil hij zelfs liever gewoon wat rust :-s
Misschien komt er dus vólgende maand eindelijk tijd voor die fototjes...
De maand waarin hij gedoopt werd. Zijn nichtje is een half jaar geleden op dezelfde leeftijd gedoopt, en op het drukke feest achteraf heeft het kind de hele tijd gehuild. We vreesden een beetje hetzelfde scenario met Liam, maar die heeft zich voorbeeldig gedragen en zich zoals altijd voornamelijk door de drukte heen geslapen.
De maand waarin zijn babyborrel doorging. Aangezien alle genodigden aanwezig waren, was het voor ons alvast een groot succes. Ook deze keer was Liam zijn brave zelve. Af en toe liet hij van zich horen, wat door de aanwezigen steevast werd geïnterpreteerd als zijnde "honger", en anders "moe" :-)
Hoewel wij beide feesten iets kleinschaliger in gedachten hadden wat eten betreft, mocht het resultaat er altijd wel zijn. En dat terwijl we er zelf eigenlijk niks voor hebben gedaan... We zijn dus onze ouders heel erg dankbaar voor al het werk dat ze in de voorbereiding en bediening hebben gestoken. Zelfs nu was ik achteraf zo moe alsof ik het wél zelf had gedaan...
De maand waarin Liam toch echt wel doorsliep. Hij slaapt nu van 21u tot 6u. En meestal kan ik hem overhalen om tegen 7 uur opnieuw een uurtje (of 2) te slapen, zodat ik tegen 9 uur toch wel het gevoel heb dat ik uitgeslapen ben.
Er zijn nog altijd uitzonderingen waar hij om 18 of 19 uur al aan de nacht begint, en dan is hij natuurlijk om 3 of 4 uur al terug wakker.
Gelukkig zijn dat echt uitzonderingen en doet hij dat geen 2 nachten achter elkaar.
De maand waarin we de eerste uitstapjes met hem deden. Van Paradisio heeft hij niet veel gezien, maar toen we een week later met hem naar Planckendael gingen, keek hij al veel aandachtiger. Toen wou hij zelfs niet meer de hele tijd in zijn wieg liggen, en hebben we hem een paar keer er even uitgehaald om op de arm rond te lopen zodat hij beter kon rondkijken.
Vorig weekend zijn we naar het provinciaal domein gegaan, waar we konden genieten van een terrasje terwijl Liam een mega-dut deed. Het deed echt deugd om nog eens onder ons te kunnen bijpraten.
De maand waarin Liam de eerste keer lachte. En hij lacht nu elke dag. Soms omdat we zijn wangetjes en kinnetje aaien, soms omdat we met zijn voetjes spelen, en soms gewoon omdat hij ons ziet lachen.
Zoals toen ik hem vanmorgen per ongeluk 2 hemdjes aandeed, bij het inzien van mijn foutje heel hard moest lachen, en Liam dan maar gewoon meelachte :-)


